Λεβαντίνη ή σαντολίνα

Η λεβαντίνη είναι πολυετής χαμηλός θάμνος πολύ διαδεδομένος  στην κηποτεχνία. Το προτιμούν συχνά σε κατασκευή πάρκων και δημόσιων χώρων. Ο λόγος είναι ότι είναι πολύ σκληρό φυτό, ανθεκτικό σε ξηρασία και μειωμένη φροντίδα και δημιουργεί εύκολα και γρήγορα χαμηλές μπορντούρες. Μπορεί να φυτευτεί και σε βραχόκηπο ή μεμονομένο μέσα σε παρτέρι. Απαιτεί καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη και η περιττή υγρασία μπορεί να το οδηγήσει σε μαρασμό. Έχει γκρίζο ψιλό φύλλο που έχει ένα έντονο άρωμα. Παρ’ όλο το άρωμά του δεν έχει χρήση στη μαγειρική ή άλλες χρήσεις.  Αρχές καλοκαιριού θα δούμε να γεμίζει με πολλά μπουμπούκια τα οποία ανθίζουν και γίνονται κίτρινα μικρά κεφαλωτά λουλούδια. Η ανθοφορία της λεβαντίνης είναι τόσο πυκνή που ξαφνικά το καλοκαίρι από γκρίζο το φυτό μεταμορφώνεται σε κατακίτρινο!

Άνιθος, μαϊντανός, σέλινο

Τα τρία αυτά μονοετή  αρωματικά φυτά δεν πρέπει να λείπουν από κανέναν κήπο και καμία βεράντα. Και τα τρία αυτά φυτά είναι συνδεδεμένα με τις νοστιμιές της μεσογειακής κουζίνας και της καθημερινής μας διατροφής. Είναι πάρα πολύ εύκολα στη φροντίδα τους. Τα φυτεύουμε ή τα σπέρνουμε αρχές άνοιξης και μέχρι αρχές καλοκαιριού έχουν μεγαλώσει πολύ και μας έχουν δώσει πλούσια σοδειά. Νωρίς το καλοκαίρι αρχίζουν να βγάζουν ψηλούς ανθοφόρους βλαστούς γεμάτους μικρά άνθη, τα οποία θα δώσουν πολύ γρήγορα πυκνά σποράκια. Τα σπόρια αυτά τα αφήνουμε πάνω στο φυτό να ξεραθούν εντελώς και μετά μπορούμε να συλλέξουμε και να τα φυλάξουμε για μετέπειτα σπορά. Φυτρώνουν πάρα πολύ ευκολα και δίνουν πολλά νέα φυτά. Μια καλή ιδέα για να μην χάσουμε καθόλου σοδειά είναι η εξής: όταν το φυτό μεγαλώσει, μπορούμε να συλλέξουμε όλα τα φύλλα και αφού τα πλύνουμε καλά να τα αποθηκεύσουμε στην κατάψυξη.

Λουίζα

Η λουίζα είναι ένας πολυετής θάμνος που μπορεί να διαμορφωθεί με την πάροδο του χρόνου και σε μικρό δεντράκι. Έχει μακριά φύλλα σε χρώμα ανοιχτό πράσινο τα οποία σε ψυχρότερα κλίματα χάνει κάθε χειμώνα, για να βγάλει φρέσκα την άνοιξη. Τα φύλλα είναι ιδιαίτερα αρωματικά, θυμίζουν άρωμα λεμόνι και είναι αυτά που συλλέγουμε για να νοστιμίσουμε φαγητά ή να φτιάξουμε ένα ευεργετικό αφέψημα. Την άνοιξη ανθίζει και γεμίζει πλούσιες ταξιανθίες με μικρά λευκά ανθάκια που απογειώνουν την ομορφιά του φυτού! Αν πρόκειται για λουίζα φυτεμένη σε περιοχή της Βόρειας Ελλάδας πρέπει να γνωρίζει κανείς ότι κινδυνεύει να παγώσει όλο ή μεγάλο μέρος του φυτού από τις παγωνιές. Στην περίπτωση αυτή βοηθάμε το φυτό κλαδεύοντάς το αργά το χειμώνα ώστε να το βοηθήσουμε να αναβλαστήσει και πάλι την άνοιξη.

Μέντα και δυόσμος

Η μέντα και ο δυόσμος έχουν πολλές ομοιότητες αλλά διαφέρουν σίγουρα στο άρωμά τους. Πρόκειται για χαμηλά αρωματικά φυτά με σκούρο πράσινο φύλλο στη μέντα και ανοιχτό στο δυόσμο. Και τα δύο έχουν πολύ γρήγορη ανάπτυξη και μπορούν να γεμίσουν ολόκληρα παρτέρια και ζαρντινιέρες, καθώς βγάζουν πολλές παραφυάδες. Για το λόγο αυτό θέλει ιδιαίτερη προσοχή όταν τα φυτεύουμε σε κήπους, καθώς αν ατα αφήσουμε ανεξέλεγκτα θα πνίξουν άλλα φυτά του κήπου και θα είναι μετά πολύ δύσκολο να τα ξεριζώσουμε, καθώς πλέον θα είναι ανεπιθύμητα. Για το λόγο αυτό ακολουθούμε το εξής κόλπο: φυτεύουμε μέντα και δυόσμο σε κήπο μαζί μέσα σε γλάστρα ή τσιμεντόλιθους. Έτσι, το περιορίζουμε και εμποδίζουμε το φυτό να αναπτυχθεί σε πλάτος και να επεκταθεί υπέρ το δέον.

Αιμιλία Ροδοπούλου
MSc. Δασολόγος  – Περιβαλλοντολόγος ΑΠΘ